مسأله 312 - اگر بعد از نماز بداند كه وضوى أو باطل شده ولى شك كند كه بعد از نماز باطل شده يا قبل از آن ، نمازى كه خوانده صحيح است . مسأله 313 - اگر انسان مرضى دارد كه بول أو قطره قطره مى ريزد ، يا نمى تواند از بيرون آمدن غائط خوددارى كند ، چنانچه يقين دارد كه از أول وقت نماز تا آخر آن به مقدار وضو گرفتن ونماز خواندن مهلت پيدا مى كند ، بايد وضو ونماز را در وقتي كه مهلت پيدا مى كند انجام دهد ، واگر مهلت أو به مقدار كارهاى واجب وضو ونماز است بايد در وقتي كه مهلت دارد فقط كارهاى واجب وضو ونماز را به جا آورد وكارهاى مستحب را ترك نمايد . مسأله 314 - اگر به مقدار وضو ونماز مهلت پيدا نمى كند ودر بين نماز يك يا چند دفعه بول يا غائط از أو خارج مى شود ، اگر همان نماز را با يك وضو بخواند كفايت مى كند هر چند احتياط مستحب اين است كه هر وقت بول يا غائط از أو خارج شد در فاصله اى كه موالات به هم نخورد ، وضو بگيرد وبقيهء نماز را بخواند . مسأله 315 - كسى كه بول يا غائط پى در پى از أو خارج مى شود يك وضو براي چندين نماز أو كافيست ، مگر اين كه محدث به حدث ديگرى گردد ، وبهتر آن است كه براي هر نماز يك وضو بگيرد وبراي به جا آوردن سجده وتشهد فراموش شده ونماز احتياط وضوى ديگر لازم نيست . مسأله 316 - كسى كه بول يا غائط پى در پى از أو خارج مى شود ، لازم نيست بعد از وضو فورا نماز بخواند ، اگر چه احتياط مستحب اين است كه بعد از وضو فورا نماز بخواند . مسأله 317 - كسى كه بول يا غائط پى در پى از أو خارج مى شود بعد از وضو بنابر احتياط مستحب از مس آنچه كه مس آن بر محدث حرام است اجتناب نمايد . مسأله 318 - كسى كه بول أو قطره قطره مى ريزد ، بايد براي نماز به وسيلهء كيسه اى كه در آن پنبه يا چيز ديگرى است كه از رسيدن بول به جاهاى ديگر جلوگيرى مى كند خود را حفظ نمايد ، واحتياط واجب آن است كه پيش از هر نماز مخرج بول را كه نجس شده آب بكشد ، مگر در صورتي كه موجب حرج باشد .